|
Rondwandeling vanuit Timar
Karakteristieke:
Deze Schitterende wandeling loopt door de Oostelijke
Alpujarras van Granada op een hoogte van 1200m
en begint in Timar.
Hier kom je veel terrassen met vijgen-
olijven-
en amandelbomen, **agave, tijm,
rozemarijn, oregano en andere kruiden tegen.
Bovendien veel begroeide berghellingen met diversen
soorten brem (Retamas, Aulagas en de beroemde
Gayumbas).
Timar een dorpje met maar 20 inwoners, bekend om zijn tapijtjes, alleen heb ik die
niet kunnen ontdekken.
|
|
<< Terug naar de Wandelingen, Wandelroutes in de Alpujarras
>> GPS Wandelingen in de Alpujarras >>
PR-64
Rondwandeling vanuit Timar naar het prachtige dorp Lobras en via de GR142, Kwikmijn. Duur:
4 uur.
Timar - Lobras, ca 60 min.
Het beginpunt van de wandeling is op het plein voor
de kerk Timar.
Je verlaat Timar via ..... richting Lobras. Na
....... neem het pad naar
....... naar beneden (hier staat een GR7 aanwijzer
naar Lobras en die volg je dus niet)
tussen de tuintjes en terrassen, na ..... op splitsing
....... aanhouden, het pad gaat over een breed zandpad,
je loopt door een water stroompje(kan glad zijn). Na
200 mtr pak je het eerste pad naar ....... en blijf je
de acequia naar Lobras volgen...... Het
is hier schaduwrijk. Je loopt gedeeltelijk over en naast
de acequia....... Dit pad komt uiteindelijk op de GR7 en zo
loop je Lobras binnen. Lobras is een rustig dorp met
buitengewoon vriendelijke mensen....... waar de GR142
naar Nieles begint of ..... de
mooie straatjes van Lobras gaan slingeren alvorens de
GR142 buiten Lobras weer op te pikken........
Lobras - Splitsing GR-142 / Medieval, ca 60
min. wit /
rood
Het pad begint .......... Deze weg gaat uiteindelijk over
........ slingert door de amandelbomen. Vooral in februari-maart
is het een genot om tussen deze bloesems te wandelen.
Sommige geuren ook erg lekker. In sommige bochten heb
je een mooie doorkijk naar de besneeuwde toppen van
de Sierra Nevada. Vooruit zie je soms Juviles liggen.
....... zie je Lobras nog liggen. Dit stuk staat goed
aangegeven met paaltjes van de GR142. Na ......... route Medieval.
Recht vooruit zie je Nieles liggen..... Wandelen in
de Sierra Nevada....... De GR142 gaat naar
Nieles maar hier volgen wij de route Medieval naar
........
Splitsing GR-142 / Medieval - Kwikmijn / Cementerio,
ca 80 min. geel /
wit
Ook dit pad ......... Hier zie je de acequia niet
omdat je er gedurende het hele traject er over heen
loopt. Op sommige plaatsen zie je gele kranen net
boven de grond uitsteken. Het is een vrij vlak
traject. Hier zie je ook enkele speciale eikenbomen
die in de winter hun blad verliezen. Ze hebben
speciale vruchten. Beneden hoor je het water van de
rivier stromen........ Het pad buigt
hier naar ....... om uiteindelijk te eindigen op de afvaltweg
van Nieles naar Timar. .......... Aangekomen op de
verharde weg gaan we naar ........ Deze .....
Bij het kerkhof ligt de kwikmijn en diverse
era's. In een klein schuurtje staat
een oude graanmachine.
Er bevindt een bankje om even lekker van het uitzicht
te genieten.
Kwikmijn - Timar, ca 30 min.
Vanaf de Kwikmijn volg je het weggetje naar tot je weer op het begin
bent uit gekomen.
Wij wensen je veel wandelplezier, als je na het lopen van deze wandeling tips, leuke
aanwijzingen of een aanvulling hebt, nodigen wij je graag uit om een email te sturen
naarinfo@de5van.nl
Casas van Lobras
|
Overnachten in Lobras - Alpujarras
|
Gayumbas (Brem)
|
Overnachten in de Alpujarras - Sierra Nevada
Zoek je nog een speciale plek om te overnachten in de Alpujarras, breng dan eens
een bezoek aan een van de diverse B&B's die de Alpujarras rijk is.
In Spanje noemt men dit type accommodatie een Casa Rural.
Er is persoonlijke aandacht, de eigenaren kennen de omgeving goed en kunnen je prima
adviezen geven.
Geschiedenis: Er zijn vele verschillende versies over de exacte geschiedenis
van de Alpujarras. Tot de 7de eeuw werd de Alpujarras bevolkt door de Romeinen.
Daarna kwamen de Moren die de Acequias en de vele eras hebben aangelegd waar
men nu nog steeds van profiteert. Van oudsher werd de Alpujarras ingedeeld in
districten, La Taha (Arabisch) genoemd. Elk district had een administratief hoofd (el alcaide) en een spirituele
leider (el alfaqui). Aan het einde van de Nazari dynastie in de XV eeuw werd de
Alpujarras verdeeld in 12 Las Tahas.
Elke La Taha had een hoofddorp waar vanuit gedirigeerd werd. Van bijvoorbeeld de 3 Poqueira dorpen
was Bubion het strategisch punt. Hier zijn nog resten van een Arabische toren naast
de kerk te vinden. La Taha de Pitres bestaat uit 7 dorpen, Capilerilla,
Atalbeitar, Mecina, Mecinilla, Fondales, Ferreirola en Pitres.
In 1492 was de val van de laatste Moorse Koning van Granada (Boabdil). Vele moren vluchten
terug naar Afrika, maar degene die zich tot het Katholicisme bekeerden mochten in
de Alpujarra blijven wonen. De Moren hadden een hoog conjunctuur opgebouwd en in
het geheim bleven ze het Moslim geloof uitoefenen.
Daar kwam in 1578 een eind aan, een hevige oorlog van 4 jaar ging er aan vooraf.
Er vloeide zoveel bloed van zowel Moren als Christenen dat de Barranco rood zag van het
bloed. Na de oorlog heeft men deze de Barranco de la Sangre (De Kloof van het Bloed)
genoemd,
De Alpujarras was ontvolkt, Felipe III liet de Alpujarras bevolken met 80.000 tot
100.000 personen afkomstig uit Castiila, Leon Galicia en Aragón.
*Acequia : Las Alpujarras heeft een eeuwenoud irrigatienetwerk (Acequias) van Moorse
oorsprong dat de natuurlijke waterloop reguleert. Het zorgt er niet alleen voor
dat alle dorpen voorzien worden van drinkwater, maar ook dat je het hele jaar door
in een verrassend groen landschap wandelt.
*Tinao: Een tinao is een specifiek soort overkapping, meestal tussen
2 casas(huizen). Het heeft als functie dat tijdens slecht weer als men terug kwam
van het land (campo), de dieren en de oogst droog konden staan en uiteraard kan men
in de schaduw uitrusten .
*El terrao: Dit is wat men in de Alpujarras het dak noemt.
Boven de 1100 meter bestaat het
dak uit balken/stammen van kastanje (vigas) met dwars latten van kastanje
(alfanjías), deze worden bedekt met platte leistenen (losas de pizarras).
Beneden de 1100 meter worden eucalyptis bomen gebruikt met daarop cañas (riet).
Beide daken worden bedekt
met een dikke laag launa, een soort blauwgrijze klei dat zich bij nat weer sluit en
ademt als het droog is. Tegenwoordig wordt onder de launa plastic met beton
gebruikt.
*Launa: Typisch voor de Alpujarras is dat de daken bedekt zijn
met launa: (phyllites) een soort blauwgrijze klei dat zich bij nat weer sluit en ademt als het
droog is.
*Era: Era's kom je overal in de Alpujarras tegen. Era's
zijn ronde dorsvloeren van leisteen (pizarras) en liggen altijd op een winderige
plek. Hier werd vroeger het graan van het koren gescheiden.
*Pueblos Blancos: De witte dorpen van de Apujarras zijn niet altijd
wit geweest. In de XVII eeuw was er een pest epidemie en men dacht dat kalk een
desinfectans was, dus begon men de casas van buiten en van binnen wit te kalken.
Zo kwam men er achter dat de casas veel ruimer leken.
*Las Casas y Los Cortijos: De huizen en boerderijen zijn gemaakt
van materialen die in de directe omgeving te vinden waren, maximaal 1km van de bouwplaats.
De stijl van architectuur is waarschijnlijk van de Arabieren, de huizen zijn
allemaal op het zuiden gericht. Deze bouwstijl vind je alleen in de Alpujarra.
*Las Ventanas: De ramen zijn erg klein om de kou/hitte buiten te houden
en waren altijd gericht op het zuiden.
*Las Chimeneas: Alle Casas en Cortijos in de Alpujarras hebben grote piramidevormige
openhaarden met op de daken vaak mooie, ronde, taps toelopende, witte
schoorstenen. De schoorsteen wordt afgedekt met een leisteen.
*Agave (Pita): Columbus heeft de Agave samen met de Chumbera (Cactus
van de woestijnvijg), Goud en Zilver in de 16de eeuw naar Europa gebracht.
In de volksmond wordt deze plant de 'honderdjarige Aloë' genoemd. Aanvankelijk
werd deze plant gerangschikt onder de Aloë's. Men dacht dat de plant eens in
de honderd jaar bloeide. Dat is een misverstand. Hij bloeit na zeven jaar en sterft
vervolgens af, maar niet zonder een nieuwe loot aan de basis te hebben gevormd.
De bonte variëteiten groeien langzamer dan hun groene of blauwgroene soortgenoten.
Agave victoriae-reginae heeft spatelvormige bladen. Het rozet wordt tot veertig
centimeter in doorsnede. De meeste soorten Agave komen in Mexico voor, maar ook in
andere droge en warme streken op de aardbol is Agave te vinden.